குடிலின் கதவைத்
திறந்தேன்சூரிய ஒளி
என் மேலெல்லாம் விழுந்தது
ஒரு பெருங்கடலைக் கடந்து
குடிலைக் கடக்கும்
வலசைப் பறவையின்
குரல் கேட்டது
இத்தனை எளிய பிரம்மாண்டங்களுக்கு
முன் ஒருகணம்
திகைத்தபின் திரும்பினேன்
என் சின்ன சின்ன சிடுக்குகளுக்கு
உன்னிடம் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை கண்ணே நீரின் மென்னலைவட்டம்போல் விரிந்து கொண்டிருக்கும் என் சிறுகாலங்களில் அடைந்த தெளிவென்பது ஏதுமில்ல...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக