அவ்வளவு அழகாய்
காலில் இல்லாதமுள்ளை எடுப்பதுபோல்
திரும்பி நோக்குகிறாள்
சகுந்தலை
துஷ்யந்தனை
சற்று அவசரமாய்
அன்றாடம் தைத்த முட்களை
ஒவ்வொன்றாய்
எடுத்தானபின்
செல்லவேண்டும்
வனத்தின் ஆழத்து உரையும்
என் காதலைத் தேடி
உன்னிடம் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை கண்ணே நீரின் மென்னலைவட்டம்போல் விரிந்து கொண்டிருக்கும் என் சிறுகாலங்களில் அடைந்த தெளிவென்பது ஏதுமில்ல...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக