பசுமையின் இடறலாய்
வாழ் சுழற்றி நிற்கும்
எருது
போயிற்று
ஒன்றிலிருந்து
இரு மலைக்கு
அப்பால்
அதற்குள்
ஆயிரமாண்டுகளை
சு வா சி த் து விட்டது
மலை
-
மெய் பொய்யெலாம் கழிந்து ஆனபின். ஏன் பொய்யும்கூட
-
படைப்பாக மலர்பவை யாவும் உணர்வுகளே. ஏதோ ஒரு உணர்வே ஒரு படைப்பின் மையம். அதீத உணர்வு என்றால் மேலும் பொருந்தும். தட்டையான இயல்பு மீறாத ஒரு...
-
1 பெருவிருட்சம் அடர்ந்த இவ்வனாந்திரத் தனிமையில் இடறி விழ நழுவி மேலெல்லாம் நிலவு வழிந்து கிடக்கும் இப்பொழுதில் உன்னைப்பற்றியே நினைத்துக்கொண்...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக