சனி, 18 ஜூலை, 2020

மலையின்
ஆழுறக்கம்
கலைந்து
மெல்லக்
கண் திறக்க
ஆயிரம் பறவைகளுடன்
எழுந்தது சூரியன்
மொத்த மலைகளும்
உச்சாடன ஒளியுடன்
சலனமின்றி அசைகிறது
இருளென வழிந்த
மலைநதி
இடறி விழுந்தது
கதிரின் சுழிக்குள்
நகரும் பிரம்மாண்டங்களின்
முன்
கூப்பி நிற்க
இருப்பது
இரு கைகள் மட்டும்
நேரம்

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)

கல்

உன்னிடம் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை கண்ணே நீரின் மென்னலைவட்டம்போல் விரிந்து கொண்டிருக்கும் என் சிறுகாலங்களில் அடைந்த தெளிவென்பது ஏதுமில்ல...

  • நான் யார் - 23
    மெய் பொய்யெலாம் கழிந்து ஆனபின். ஏன் பொய்யும்கூட
  • இருளாழத்தின் ஒளி
    படைப்பாக மலர்பவை யாவும் உணர்வுகளே. ஏதோ ஒரு உணர்வே ஒரு படைப்பின் மையம்.  அதீத உணர்வு என்றால் மேலும் பொருந்தும். தட்டையான இயல்பு மீறாத ஒரு...
  • ஆதித்ய ஸ்ரீநிவாஸ் கவிதைகள் - ஒரு தொகுப்பு
     1 பெருவிருட்சம் அடர்ந்த இவ்வனாந்திரத் தனிமையில் இடறி விழ நழுவி மேலெல்லாம் நிலவு வழிந்து கிடக்கும் இப்பொழுதில் உன்னைப்பற்றியே நினைத்துக்கொண்...