செவ்வாய், 16 ஜூன், 2020

வேர்
கொள்ளும்
அமுதுமெல்லாம்
விண்ணோக்கியே
ஏக
தென்னை
ஏனோ
தன் பார்வையை
பூமியிலேயே
நாட்டியுள்ளது
அருகமைந்த
குளத்தில்
ஒளிர்கிறது
நட்சத்திரங்கள்

நேரம்

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)

கல்

உன்னிடம் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை கண்ணே நீரின் மென்னலைவட்டம்போல் விரிந்து கொண்டிருக்கும் என் சிறுகாலங்களில் அடைந்த தெளிவென்பது ஏதுமில்ல...

  • நான் யார் - 23
    மெய் பொய்யெலாம் கழிந்து ஆனபின். ஏன் பொய்யும்கூட
  • இருளாழத்தின் ஒளி
    படைப்பாக மலர்பவை யாவும் உணர்வுகளே. ஏதோ ஒரு உணர்வே ஒரு படைப்பின் மையம்.  அதீத உணர்வு என்றால் மேலும் பொருந்தும். தட்டையான இயல்பு மீறாத ஒரு...
  • ஆதித்ய ஸ்ரீநிவாஸ் கவிதைகள் - ஒரு தொகுப்பு
     1 பெருவிருட்சம் அடர்ந்த இவ்வனாந்திரத் தனிமையில் இடறி விழ நழுவி மேலெல்லாம் நிலவு வழிந்து கிடக்கும் இப்பொழுதில் உன்னைப்பற்றியே நினைத்துக்கொண்...